Spierweefsel

Een recente studie over de aanwas van spierweefsel als belangrijke factor ter voorkoming van het ontstaan van Diabetes type II, zette me aan het denken over spierweefselbehoud.

De studie geeft het belang aan van toename van fitheid en spiermassa, vooral voor diegenen die het niet lukt om gewicht te verliezen. Door op spiermassatoename en fitheid in te zetten worden belangrijke stofwisselingsprocessen ter voorkoming van Diabetes type II gestimuleerd.

Wat deze studie me deed beseffen, is dat er weinig bekendheid wordt gegeven aan spierweefselverlies. Atrofie, een snelle en duidelijke vorm van spierweefselverlies, is bij veel mensen nog wel bekend. Dit fenomeen is waar te nemen na immobilisatie. Wanneer een gebroken bot in het gips geimmobiliseerd is, en daarna uit het gips komt, dan zijn de spieren door atrofie, al in de loop van een aantal weken, veel dunner en zwakker geworden.

Dat de lichtere variant hiervan, sarcopenie genoemd, vanaf 30-jarige leeftijd bij ons allen voorkomt, is nauwelijks bekend. Helaas leidt jarenlange sarcopenie, gemiddeld een procent spiermassa verlies per jaar, tot fors spierweefselverlies en daarmee functieverlies op de lange termijn. Intensief trainen voorkomt sarcopenie, bouwt juist spierweefsel op, voorkomt geleidelijke functieafname en houdt u fit.